verslag: René Tiggelman
Ik heb even getwijfeld over de titel. Zeker, een 4-0 overwinning op Zierikzee is een goed resultaat in de eerste wedstrijd van SKS A, maar het was wel al de 2e ronde van de avondcompetitie. De eerste ronde was ons A-team vrij, dus eigenlijk is het: SKS kwam goed, maar rijkelijk laat uit de startblokken.
Het was trouwens good old Hans Groffen die het rapst een vol punt wist te scoren. Nog geen 20 zetten als ik me niet vergis. Hij kreeg gewoon een loper cadeau, het paard waarmee Efraim Pronk dacht de loper te dekken stond namelijk gepend. Jos deed er een stuk langer over, maar zijn zege was niet minder overtuigend. Sjaak Spiegels stond al vanaf de opening onder druk en na wat schijnbewegingen op de damevleugel sloeg Jos ineens toe aan de andere kant van het bord.
Ricardo won op de Ricardo-manier van Jeroen van Straten. Verdedigen, verdedigen en als de tegenstander eindelijk is uitgeraasd ergens een pionnetje snoepen en het eindspel winnen. Is het leuk om naar te kijken? Totaal niet! Is het leuk om zo te spelen? Ricardo vindt blijkbaar van wel. Maar over één ding zijn Ricardo en toeschouwers het wel eens: het is verdomd effectief.
René won van Martin Both, maar voordat de stukken terug in de doos konden waren er wel wat vreemde dingen gebeurd. Zo zag Martin niet dat hij schaak stond, zag René niet dat hij schaak kon geven (met stukwinst) en werd de partij beslist door een afgrijselijke blunder in een remisestelling. Bij de omstanders was er tegen het einde nog wat opwinding omdat Martin in de diagramstelling zou kunnen winnen met 60. d6. Beide spelers hadden deze zet gemist, maar ook het publiek had niet alles gezien. Na 60. d6 is het nog steeds remise, al moet zwart wel stevig aan de noodrem trekken: 60. .. Kd4!! 61. d7 Pxd7 62. Lxd7 Pc7 63. Lc8 Kc5 64. Kf2 Kb6 65. Kxf3 Pxa6.
