Zaterdag 3 oktober gaat de annalen van Schaakklub Souburg in als het debuut van SKS 3 in de KNSB competitie, we hebben een korte tijd wel een derde team gehad in de ZSB competitie, maar dat is lang geleden.

Het derde is een mix van jeugdig talent en ervaren rotten, en we reisden vol goede moed naar de geboorteplaats van Vincent van Gogh, het mooie Zundert. Althans dat denk ik, want aan de rand van het dorp staat café Op den Hoek, dus het dorp heb ik niet gezien.

In typisch brabants achterafzaaltje speelden alle 3 de teams van De Raadsheer thuis, dus het was een gezellige drukte.

Dan over de wedstrijd:

Aan bord 7 speelde de 9 jarige invaller Luc van Hoven een prima partij en zette zijn tegenstander met verschillende dreigingen flink onder druk. Met een aftrekaanval won Luc een kwaliteit, maar helaas gaf hij een paar zetten later door een onoplettendheidje zijn toren weg en ging het punt naar zijn tegenstander.

Jip Dechamps werd op bord 6 flink onder druk gezet door zijn tegenstander en kwam niet onder de druk uit en verloor.

Berk Mustafov speelde razendsnel, maar dat bracht zijn tegenstander niet van zijn stuk en hij verloor ook al vroeg in de middag.

Gelukkig had Jeremy IJdema op bord 8 al snel een stuk gewonnen en maakt hij het goed en resoluut af, zodat we van de nul afwaren.

Merijns tegenstander was Frans Smits en Merijn had zwart. Het werd Scandinavisch opening – Miesesgambiet (1.e4 d5 2.exd5 Dxd5 3.b4…).

Zijn  stelling kwam behoorlijk onder druk te staan, maar bleef goed speelbaar, waar Merijn redelijk afwijkend van de theorie de voorkeur gaf om lang te rokeren. Hierdoor kwam de damevleugel logischerwijs erg onder druk te staan. Maar het lukte om een paard in de witte stelling te maneuvreren. Dit zorgde er wel voor dat niet alle witte stukken de  damevleugel konden bestormen. Ondertussen kon Merijn langzaam maar zeker denken aan een tegenaanval op de koningsvleugel van zijn tegenstander. Maar, door achterstand in de ontwikkeling van mijn stukken moest hij ook de juiste zetten vinden om (deels) onder de druk uit komen, wat wonderwel lukte en zijn tegenstander remise aanbood.

In de slotstelling stond ikzelf iets beter, maar zeker niet gewonnen. Mede met de stand van 3-1 op dat moment was het redelijk discutabel dat ik het aanbod aannam, in overleg met teamleider Albert. Die dacht de eerste 2 borden konden winnen en dat hij hopelijk zijn slechte stelling remise kon houden

Albert had al snel een stuk gewonnen, maar begon te vroeg met de koningsaanval, omdat hij dacht dat er een mat in zat. Dat was niet zo en hij kwam zelfs een pion achter. Door een pion te offeren op b2 kon hij snel met het paard van b1 naar f6 waar de koning door de mislukte mataanval wel een beetje op de tocht stond. Toen zwart haar loper na Tb1 op a3 zette kon de toren via b3 en h3 de koning onder vuur nemen, en nu wel mat dreigen, de verdediging kostte zwart een kwaliteit, en later zelfs een stuk zodat Albert zelfs nog won.

Nu hing het af van de eerste 2 borden.

Eric van Driel had een mooie stelling met zwart waarbij hij langzaam maar zeker de witte stelling onder druk zette en wit langzaam maar zeker naar de nederlaag toe geleid werd.

Aan bord 1 speelde Martin een thematisch partijtje. De eerste jeugdlessen van dit seizoen gingen over de minderheidsaanval op de damevleugel. En dit was dan ook het thema in deze partij.

In een geweigerd Damegambiet kreeg zwart een zwakke vrije a-pion en wit een gedekte vrijpion op d4 en veel actievere stukken.

Op de 33e zet miste Martin nog een stukwinst, maar op de 49e zet maakte zwart zijn beslissende fout en gingen de matchpunten mee naar Souburg.