Na vorige week al een dubbelslag te hebben behaald met het winnen van zowel de gewone zomercompetitie als de zomersnelschaakcompetitie, leek Jos tijdens het jaarlijkse Thematoernooi hard op weg om zijn zegereeks verder uit te bouwen naar een heuse trilogie.

Dat Jos het toernooi als een raket met 6 uit 6 startte was niet eens zo verrassend. De keuze van de verplichte opening, het Belgrado-gambiet, kwam immers uit zijn koker. En wie dacht Jos op eigen terrein te kunnen verslaan, zakte bij voorbaat al de moed in de schoenen toen Jos een paar dagen voor het toernooi opzichtig pronkte met een boek uit zijn digitale boekenkast van honderden pagina’s over deze opening.

De verplichte beginstelling. Zwart aan zet.

Bij het ingaan van de slotronde bleek er echter nog iemand een 100% score te hebben. Met veel gezwoeg en door zo snel mogelijk alle scherpte uit de stelling te halen en liever vroeg dan laat af te wikkelen naar saaie eindspelletjes, had ook René 6 punten weten te halen. In de laatste ronde stond de partij Jos – René op het programma. Hier zou de winnaar van het toernooi worden bepaald.

Toch?

Tsja, remise. Beiden evenveel punten, beiden even vaak zwart gehad en het onderling resultaat gaf dus ook de doorslag niet. Normaal gesproken hebben we dan Roeland die uitlegt wie waarom tot toernooiwinnaar wordt uitgeroepen. Maar blijkbaar had Roeland voorvoeld dat ook hij dit keer het antwoord niet zou hebben, dus die was wijselijk weggebleven.

Het meest waarschijnlijk is dat de titel nu wordt gedeeld. Samen met zijn zomersuccessen maakt dat dus een tweeëneenhalve-logie voor Jos, of zoals ze het in het oude Athene zouden noemen een duomisulogie (ja, dat heb ik even moeten googlen, mijn oud-Grieks is niet meer wat het al nooit geweest was).

De 2 winnaars bij een eerdere prijsuitreiking