Niet naar Arnemuiden, maar naar Almere

Tja welke titel zal ik geven aan dit verslag was de grote vraag van de dag, want gisteren heeft ons E-jeugd team een fantastische prestatie geleverd door zich op overtuigende wijze te plaatsen voor de finale dag van het Nederlands Kampioenschap voor de E-teams.

Het souburgse team dat begin dit jaar overtuigend Zeeuws kampioen was geworden mocht daarom meedoen aan het Nederlands kampioenschap voor clubteams.

Om het team te versterken had ik Alberto Tundidor, van Sv Goes, gevraagd met ons mee te spelen zodat we op volle oorlogssterkte, met de vier beste Zeeuwse Rapidspelers, de strijd aan konden gaan.

Om de finaledag te mogen spelen moest er eerst, in deze halve finale, de top 10 worden gehaald. Er speelde 20 teams mee en met een speeltempo van 15 min. + 5 sec. werden 7 ronden zwitsers gespeeld.

Met het ingaan van de laatste ronde werd verteld dat de top 9 doorging, maar ik vermoed dat dat een organisatorische fout was. De keren dat ik mee ben geweest (met oa Giovanni) lukte het halen van de finale dag niet. Ik denk dat het ook in de periode met o.a. Xander Joosse en Laura Tiggelman en later met o.a. Zofyra Joosse, Vincent Tiggelman en Jason Haasbroek het niet is gelukt om de finale dag te halen.

Maar vandaag was het dus de dag en wie weet wat er daarna nog gaat komen.

Om 08.15 uur vertrokken 3 auto’s vanuit Souburg en Goes richting Leiden om daar onze halve finale te gaan spelen. Ruim op tijd aanwezig, genoten we eerst van een bakkie koffie om daarna de speelzaal te gaan bekijken. Het eerste wat werd opgemerkt is dat het verschrikkelijk koud was. Veel spelers trokken daarom hun (winter)jas weer aan.

We hadden geen verwachtingen, maar vooral het doel om te kijken hoe we ervoor staan als club, als we tegen de beste jeugdspelers van andere schaakverenigingen uit Nederland gaan spelen. Deze jeugdafdelingen hebben beschikking over grootmeesters, maar vooral veel tegenstand in hun GrandPrix toernooien, terwijl onze spelers het met Max en mij moeten doen 😉 en de zeeuwse GandPrix toernooien net iets minder sterk zijn bezet.

Ons team bestond uit Dani Brunings, Alberto Tundidor, Luc van Hoven en Sam van Setten.

De eerste ronde speelden we tegen LSG uit Leiden die we overtuigend met 3,5 – 0,5 opzij zette.

Toen ook in ronde twee een team uit Nieuwegein met 3-1 werd verslagen zat de sfeer er natuurlijk goed in.

In ronde drie leden we tegen De Amstel uit Uithoorn, onze eerste nederlaag. Het team dat bestond uit schakertjes uit Indië bleek een maatje te groot (3-1 nederlaag).

Na de pauze pakte het team de draad weer op met een gelijkspel tegen DSC uit Delft. Alberto en Sam moesten blijkbaar nog even omschakelen, want beide spelers gaven tegelijkertijd hun dame weg. Alberto, in gewonnen positie, door een aftrek schaak. En Sam in een lastige stelling door een dubbele aanval. Maar wat het team vandaag zo sterk maakte is dat de nog spelende spelers hun rug rechtte en bleven strijden om matchpunten binnen te slepen.

Nadat in ronde 5 Magnus Leidsche Rijn E2 met 3-1 werd verslagen, waren we opgeklommen naar de 4^e plaats in het tussenklassement.

Natuurlijk werd toen het tussenklassement goed bestudeerd en1 matchpunt uit de komende 2 wedstrijden zou genoeg moeten zijn om naar de finaledag te mogen. Natuurlijk kun je niet bewust op 2-2 spelen, maar het geeft wel wat rust mocht er een misstap gaan plaatsvinden in de volgende rondes. En we draaiden al de hele dag in de top mee, wat betekend dat de tegenstanders ook goede jeugdschakers zijn.

de echte teamspirit, kijken tot de laaste partij klaar is.

In ronde 6 moesten we tegen het sterke De Best Moves uit Best. Deze wedstrijd was de spannendste van de dag. Na de nederlaag van Luc en de winst van Sam was het aan Dani en Alberto de taak om een resultaat te halen. Met een toren tegen een loper en een paard eindigde de partij van Alberto is remise, dus was het de taak aan Dani om minimaal remise te spelen.

Ook Dani had een spannende partij en bereikte onderstaande toreneindspel dat theoretisch remise is.

Dani heeft de witte stukken

Echter maakte Dani een fatale fout door Ta8 te spelen (Hij schrok overigens zelf van zijn zet, want toren eindspelen hebben we vorig seizoen uitvoerig behandeld en Dani is iemand die nieuwe thema’s goed kan opslaan in zijn geheugen ). Natuurlijk is het remise als Dani de toren op de b-lijn houd en met zijn koning naar c2 gaat. Dan maar bluffen en zien wat er gebeurt moet Dani hebben gedacht en speelde Tf1. Na Ta3+ en Kb4 haalde de tegenstander van Dani een Dame, dit deed hij met gebalde vuist (zo een vuist die aangeeft dat de overwinning binnen is). Waarop hij na Tf1 schaak in een soort van paniek raakte. Er volgde Kb2- Tf2  Kb1- Tf1 en toen Kc2 ?? Na Txa1 was de terechte remise alsnog een feit.

De tegenstander van Dani mistte natuurlijk de zet Ka2 waarna na Tf2+ Db2 kan worden gespeeld en hij alsnog zou winnen.

Of dit een Hekhuis schwindel is, dat laat ik aan de kenners over.

In ieder geval werd het een terechte 2-2 eindstand

De laatste ronde mochten we als nummer 3 tegen de koploper spelen; het sterke Magnus Leidsche Rijn E1. Ook deze match werd weer een spannende strijd en onze jongens speelden weer een prima pot schaak. Helaas ging deze match met 3-1 verloren, maar het had zeker ook in een 3-1 winst kunnen eindigen.

Met 3 overwinningen, 2 gelijke spelen en 2 nederlagen eindigde ons team op een keurige 6^e plaats en mogen ze op 28 november naar Almere om een gooi te gaan doen naar de Nederlandse titel. Wie weet wordt er dan weer clubgeschiedenis geschreven, maar we gaan niet op de zaken vooruit lopen natuurlijk. Wel ben ik als jeugdleider super trots op wat de jongens vandaag hebben gepresteerd, maar vooral op hoe de partijen gingen. Deze dag geeft mij een prima gevoel dat we goed bezig zijn op onze jeugdafdeling.

Het behalen van deze finale betekend dat de kinderen niet mee zullen spelen tijdens het Pepernoten toernooi. Dus niet naar Arnemuiden; maar naar Almere op 28 november.

De persoonlijke scores:

Dani        4,5 uit 7

Alberto    4,5 uit 7

Luc          1,5 uit 7   (1,5 punt lijkt weining, maar Luc weet dat hij een paar punten morstte)

Sam           5 uit 7

Natuurlijk moet ik ook de vader van Alberto en de moeder van Sam en Luc bedanken voor het vervoer, begeleiding van deze geslaagde dag.

De eindstand

en hoe kan het ook anders; de club tracteerde het team op de Mac.