Ondanks de herfstvakantie stonden er toch 10 partijen op de rol, een aantal waar vele Zeeuwse clubs stikblie mee zouden zijn. Koploper Jeroen mocht het opnemen tegen Jos, de enige speler die in recente tijden René van het kampioenschap wist af te houden. Net als eerder tegen René kwam Jeroen weer niet zo lekker uit de opening. Jos zag zijn voordeeltje echter langzaamaan verwateren, waarna het in het middenspel een beetje duwen en trekken werd. Omdat beide spelers tenslotte weinig vorderingen meer konden maken (en Jos het al laat genoeg vond) werd tot remise besloten.
De nummer 2 op de lijst Rene mocht tegen de voorzitter. Vroeger werd bij simultaans de Grootmeester nog wel eens ingefluisterd wie de voorzitter was, zodat die een aantal weken op de club kon pronken met een - weliswaar gegeven - halfje. Hoewel geen Grootmeester, maar toch wel Fide-meester, schoot deze ongeschreven regel wellicht ineens in gedachten bij René in onderstaande stelling.
Na het gespeelde 34. Tc6-c8 was René de beroerdste niet en gunde hij Albert nog een enorme remisekans met 34...De1+ (niet handig, de dame moet vanaf h4 veld e7 blijven dekken, zoals snel zal blijken) 35. Kh2 Txc8??
Albert was gezien het partijverloop helemaal niet meer bedacht op deze opgelegde mogelijkheid, want na 36. Dxc8+ Kg7 37. Db7+ Kh6 speelde hij bijna achteloos 38. Dxa7?? waarna hij opgaf na 38...Dh4+
In plaats van slaan op a7 had Albert echter 38. De7! kunnen spelen en eeuwig schaak via g5-e7-e8 is onvermijdelijk! Met de dame nog op h4 was dit niet mogelijk geweest.
Het was ook weer eens een avondje waarop Alex goed stond. Deze keer had hij zowaar gelijk (net als die kapotte klok, die twee keer per dag de juiste tijd aangeeft), maar hij verprutste zijn mooie stelling tegen Louis volledig. Max kwam niet door de stugge Eric Bouman heen en moest in remise berusten. In de overige partijen was het steeds de sterkere speler die er uiteindelijk met de buit vandoor ging.
