verslag: René Tiggelman
Tot aan hier was de overwinning binnen bereik….
Een rustig begin
De thuiswedstrijd tegen het vreemdelingenlegioen uit Zeeuws-Vlaanderen, het onderste eiland van Zeeland zo leerde ik vandaag, ging heel vreedzaam van start: de partijen Hans Groffen tegen Harry Provoost, Robin Bosters tegen Marc Lacrosse en Louis Nieuwenhuijse tegen Johan de Zwart eindigden allemaal redelijk snel in remise. Na die laatste remise mopperde de Sasse teamleider Kees Nieuwelink, die net als ik de wenkbrauwen had gefronst bij Louis’ manoeuvre 9. .. Lf8-b4 en 10. .. Lb4-f8 in een scherpe Siciliaan: “Nou Johan, dat had je toch eerst wel met je teamleider mogen overleggen!”. Arme Johan. Onterechte kritiek van zijn teamleider (het was eerder Louis die intussen iets beter stond) en dan ook nog tot het eind moeten wachten om het wedstrijdformulier te ondertekenen omdat Kees zelf intussen allang de benen had genomen…
De partij met twee slotstellingen
Met het spotlicht al op Kees is het een mooi moment om over te gaan naar zijn partij tegen mijzelf. Een partij die al voorbij was voordat ik het wist. Letterlijk. Een partij ook met twee slotstellingen. Allereerst de slotstelling van Kees:
René Tiggelman - Kees Nieuwelink
eerste slotstelling
Zwart heeft net 18. .. Dd8 – e8 gespeeld en dat was niet de zet die Kees van plan was om te spelen!
Zelf beschrijft hij het op de site van HWP als volgt: "Nadat ik de opening met zwart tegen René Tiggelman had overleefd, wilde ik afwikkelen naar iets aantrekkelijks. De zet waarmee dat moest gaan gebeuren was 19…Toren b6. Ik was die zet al heel lang van plan en dacht hem uit te voeren, toen ik me ineens realiseerde dat ik geen toren in mijn hand had, maar een dame. Als ik de dame naar b6 zou zetten, kostte dat een volle toren, dus zij moest ergens anders heen. Er was slechts één veld beschikbaar, en dat was een miserabel plekje op de onderste rij".
Op het moment dat dit drama zich voltrok zat ik niet achter het bord en ik hoorde het verhaal pas na de partij. “Ineens had ik die dame in handen, en volgens mij hadden zeker een paar mensen dat gezien”, vertelde Kees na afloop. Welk van die twee zaken hij het ergst vond, werd mij niet helemaal duidelijk.
Terwijl ik dus dacht dat ik nog steeds een partij aan het spelen was, was die voor Kees intussen voorbij. OK, puffend en hoofdschuddend deed hij nog wel zetten, maar hij geloofde er duidelijk niet meer in en was in gedachten al huiswaarts op de A58. En dat terwijl er niets mis is met de zwarte stelling! Volgens de computer zijn de zetten 18. .. De8 en 18. .. Tb6 zelfs volledig gelijkwaardig en is de positie volledig in evenwicht.
Voor mij duurde het nog een zet of 10 voordat het einde in zicht kwam. Door een dubbele aanval in de stelling te weven ging ik hier een pion winnen.
26. Dc4! .. Het zal de oudere schakers onder ons misschien niet gelijk duidelijk zijn waarom dit een dubbele aanval is, maar de jeugd die door Martin Koolhoven is opgeleid via de Stappenmethode zal het gelijk zien: de toren op a2 en het belangrijke veld h4 worden tegelijk aangevallen. 26. .. Tb2?? Nu gaat het snel. 26. .. Ta8 27. Dh4+ Kf7 28. Dxh7+ Kf6 en wit moet er nog voor werken. 27. Dh4+ Kg7 28. Txe7+ Txe7 29. Dxe7+ Kh6 30. Dh4+ en met 31. Td7+ in het verschiet gaf Kees het op.
René Tiggelman - Kees Nieuwelink
tweede slotstelling
De gelijkmaker
In de PZC stond vorige week een interview met Jan Timman waarin hij ondermeer laat weten dat hij vorig jaar in de KNSB-competitie zijn laatste schaakpartij ooit heeft gespeeld. Remise tegen Jip Damen van de schaakvereniging Voorschoten. Het einde van een lange een zeer imposante schaakcarrière blijkt redelijk anoniem voorbij te zijn gegaan. Des te opmerkelijker dat de PZC de kans mist om er bij HWP-speler Randy Van Houtte, die ook het schaakbord (op zijn minst tijdelijk) aan de wilgen gaat hangen, wel op tijd bij te zijn. Vooraf zei Randy in zijn laatste partij nog één keer alles te willen geven. Rogier van Gemert heeft het geweten, hij werd overtuigend van het bord gezet. Een kleine troost voor Rogier is dat het notatiebiljet met zijn naam voortaan ingelijst in een Vlaamse slaapkamer hangt.
Winst en verlies
Jos van der Kaap - André Galle
Souburg kwam terug op voorsprong door een overwinning van Jos van der Kaap op Andre Galle. De zondag na de wedstrijd postte Jos de diagramstelling in de groepsapp met de vraag: hoe wint wit? Ten onrechte ging ik er aanvankelijk van uit dat hij advies nodig had. Het bleek het beslissende moment in zijn partij en ja, hij had zelf de juist voortzetting gevonden. 1. Lxf5! Txf5 2. Pe3! En nadat de zwarte toren de benen neemt offert wit zijn paard op d5 ( na 3. .. exd5 volgt dan 4. e6).
Ik weet niet in hoeverre de Souburgse teamleider Ricardo Klepke iets heeft meegekregen van het verloop van de wedstrijd. Die zat namelijk al direct na de opening te zwoegen in een stelling die verdomd veel leek op al die andere stellingen waarin hij vrijwel altijd direct na de opening zit te zwoegen. Verontrustend hoeft dat niet gelijk te zijn, doorgaans weet hij zich langzaam maar zeker los te wringen om dan rond zet 40 keihard te counteren. Dit keer niet. Kobe Vandenhole speelde van begin tot eind een puike partij, hield alles keurig onder controle en bezorgde onze kopman een pijnlijke en gelukkig ook zeldzame nederlaag.
Daarmee stond het 3,5 – 3,5 en was alleen Jeroen Hekhuis nog bezig tegen Servaas Dhooge. Jeroen was goed uit de opening gekomen, won eerst één pion, later nog éen en stond op een gegeven moment zelfs drie pionnen voor! Dat moest goed komen.
De vis springt van de haak
Jereon Hekhuis - Servaas Dhooge
Jeroen had een beetje materiaal teruggegeven om af te wikkelen naar dit eindspel, dat hij (terecht) als gewonnen taxeerde. De eerste snelle winst miste hij toen de penningmeester in hem even de overhand kreeg en hij met 66. Pxh4 snel een zwarte pion in de kassa deponeerde. Na 66. g5 had zwart echter gelijk kunnen opgeven. Zijn koning is afgesneden en hij zal zijn loper moeten geven voor de witte g-pion. (66. g5 Ke2 67. g6 Le5 68. f4) . Geen man overboord, ook na 66. Pxh4 staat wit nog steeds gewonnen. Helaas ging het een paar zetten later wel mis.
Hier speelde Jeroen 69. g5?? en ineens is de stelling niet meer te winnen. Jeroen probeerde het nog wel, maar Servaas gaf geen krimp: 69.g5 Ld6 70.f4 Ke4 71.Kg3 Kf5 72.Ph4+ Ke4 73.Pg2 Kf5 74.Kh4 Lf8 75.Kg3 Ld6 76.Kh4 Lf8 77.Kh5 Lg7 78.Ph4+ Kxf4 79.Kg6 Lb2 80.Kh5 Lg7 81.Pg6+ Kf5 82.Pe7+ Ke6 83.Kg6 Lc3 84.Pf5 Ld2 85.Pd4+ Kd7 86.Pf3 Lxg5 87.Pxg5 en zowel de partij als de match eindigde in een gelijkspel.
Eindspeltip
Pas altijd op dat je in het eindspel je pionnen niet snel opspeelt als je ze daarna geen ondersteuning kan geven.
In de diagramstelling was de winst voor wit zó dichtbij. Na 69. Pf8!! Ld6 70. Pe6!! zou de zwarte koning afgesneden zijn en had wit met zijn g-pion kunnen gaan lopen.
