Door: René Tiggelman

SKS – HWP 1,5 – 2,5.

Mij is ooit geleerd om in een slechtnieuwsgesprek de boodschap niet uit te stellen, maar direct aan het begin duidelijk en begrijpelijk te benoemen. Een keer herhalen kan bovendien geen kwaad, daarom: SKS – HWP 1,5 – 2,5.

Kijk, nu is voor iedereen gelijk helder dat de bekerwedstrijd tegen de (Zeeuws) Vlamingen voor ons geen eclatant succes was. Ruimte geven aan emoties is een volgende fase bij slecht nieuws. Nou, het was dus køt. De avond begon beroerd en het werd daarna eigenlijk alleen nog maar slechter. Het begon allemaal bij mijn eigen partij. Nou ja, partij? Partijtje eerder. Langer dan 18 zetten hield ik het niet vol tegen Marnix van der Zalm. Hier op de site lees je in wedstrijdverslagen wel eens “hij koos voor de van-kwaad-tot-erger-variant”. Voor wie nu wel eens wil weten hoe zo’n proces in zijn werk gaat: welkom in mijn brein.

Wit heeft net 15. e4 gespeeld. Geen paniek, die zet had ik al ver van tevoren zien aankomen. Het was zelfs de reden dat ik mijn loper naar d6 had gespeeld, zodat ik altijd met 15. .. Pe5 zou kunnen antwoorden. Toen het moment daar was, besloot ik er nog eens even over na te denken. En dat, lieve kinderen, was exact het moment waarop de ellende begon.

"16. Pxe5 Lxe5 17. f4 Lxc3 18. Lxc3.  Ah, nu kan ik een stuk winnen met 18. … b5! O nee, toch niet, wit ruilt eerst op f6: 19. Lxf6, Dxf6. Maar ho, zo erg is dat toch niet? 20. Lxb5 Lxb5 21. Txd8+ Txd8 22. Dxb5 Dd4+ en de pion op e4 valt. Ai, wit kan ook eerst 20. e5 spelen. 20. e5 Dh4 21. Lxb5 Lxb5 22. Txd8+ Txd8 23. Dxb5. Tsja, na 23. .. Dg3 heb ik misschien wel compensatie, maar duidelijk vind ik het niet."  (De computer geeft hier 0.00)

"Nog maar eens kijken, want in plaats van 18. … b5 is 18. .. Lc6 met druk op e4 misschien ook wel een aardige zet. Wit heeft nu wel het loperpaar, maar is dat nu zo erg? Zwart staat best wel stevig en als wit nu e5 doorzet wordt zijn zwartveldige loper slecht en krijg ik het mooie veld d5 voor mijn paard of mijn loper. Maar toch, twee lopers…. Ik hou daar niet zo van."  (Ook hier geeft de computer 0.00)

"Even naar een andere variant kijken. We kunnen de witte e-pion natuurlijk ook simpel stoppen door zelf 15. .. e5 te spelen. 16. Pd5 Pxd5 17. Lxd5 ziet er niet heel slecht uit, maar is wel nogal passief. Maar wacht eens even…. Ja, wacht eens even. Is 16. e5 eigenlijk wel een dreiging? Zie ik hier nu ineens een leuk tactisch grapje? Die loper op c4 staat straks toch ongedekt?"

En na eerst een goede en daarna een licht matige variant te hebben overwogen speelde ik dus: 15. … Lb8? 16. e5 Pxe5?? 17. Pxe5 Lxe5 18. Dxe5 (diagram) en toen gaf ik het maar op. Direct ná het spelen van 16. .. Pxe5 (zo gaan die dingen altijd) had ik ineens gezien dat het tactische grapje helemaal niet leuk was: 18. … Txc4 19. Pd5!! En alle zwarte stukken staan verkeerd.

Zo stonden we dus al heel vroeg met 1-0 achter. Snel thuis uithuilen was er niet bij, want als het 2-2 zou worden zou er nog gesnelschaakt moeten worden. Mijn wanhoopsplan om Marnix in de tussentijd dronken te voeren zodat hij bij het snelschaken geen paard meer van een loper zou kunnen onderscheiden werd ook al geen groot succes. Meer dan één Jupilertje kreeg ik er niet in.

Niet lang na mijn nederlaag bood Hans remise aan. Ook hier ging een eigenaardige gedachtegang aan vooraf. OK, de stelling was min of meer gelijk, maar Hans had echt héél veel meer tijd op de klok dan Marc Lacrosse. Hans dacht echter dat Jos gewonnen stond (klopt), dat Henrik een gelijke stelling had (mwah) en dat ik remise had gespeeld. Wat?  “Ja, je was zo snel klaar. Ik dacht dat zal dan wel remise zijn geworden”. Nu is het niet zo dat ik vroeger nog met Hans geknikkerd heb, maar we kennen elkaar nu toch wel zeker dertig jaar en ik kan me van die dertig jaar niet één moment voor de geest halen waardoor hij het idee had kunnen krijgen dat ik wel eens korte remises speel. Afijn, 0,5 – 1,5.

Of hallucinaties over het resultaat van mijn partij ook een rol hebben gespeeld in Henriks remise tegen André Galle ben ik hem vergeten te vragen. Ik denk eigenlijk van niet. Als ik de stelling correct inschatte, mocht Henrik zo tegen het eind van de partij meer dan tevreden zijn met het behaalde halfje.

Zo bleef alleen onze 2^e-bordspeler nog over. Jos, de man die mij aan het begin van de avond nog zo had weten te motiveren met het inzicht dat in bekerwedstrijden de borden één en vier het minst belangrijk zijn en dat je daar dus je zwakste spelers moet opstellen. Zou het hem lukken om er een snelschaakbarrage uit te slepen (spoiler alert: zie alinea 1).

Jos is een sterke speler, dus natuurlijk vond hij de weg naar winst: 1. Td4! Le5 2. Lxd7 Lxd4 3. Lxc8  (3. Le6+! is trouwens nog sterker) 3. ... Lxb2 4. Lxf5 en dit eindspel is gewoon heel erg goed voor wit.

Puntje van kritiek is wel dat hij deze variant pas ná de partij vond.

En andere manier om te winnen was 1. Td1 Pc5 2. Tc4 en zwart heeft een probleem met zijn loper op d6. Een grappige variant is 2. .. Lf8 3. Le5 Te7 4. Ld6 Te2 en nu is niet zijn loper maar zijn toren zwarts grootste probleem: 5. Kf1 Tb2 6. Le5 Txa2 7. Txc5! Lxc5 8. Ld5+

Ik kan niet in Jos’ hoofd kijken en aan zijn gezicht valt ook weinig af te lezen. Of hij nu goed staat of slecht, de blik is altijd licht zorgelijk. Maar ik vermoed dat ook hier een van-kwaad-tot-erger mechanisme begon te draaien. Jos speelde 1. Lxd7? Txd7 2. Td1 Tcd8 3. Td4 Kf7 4. Lc1 Ke8 5. Td5 Le7. Tegenstander Gert van Rij is precies op tijd om alles te dekken en na 6. Txd7 bood Jos met een diepe zucht maar remise aan. Het eindspel is intussen inderdaad zelfs een tikje beter voor zwart.

Geen ZSB-beker voor SKS dus dit jaar. En de gifbeker mag ook weg, die hebben we tegen HWP braaf tot op de laatste druppel leeggedronken.

Vol goede moed reisden we vrijdagavond af naar Sas van Gent voor de halve finale van de beker. Bij aankomst bleek echter dat de tegenstander een IM en een FM opgesteld te hebben. Het beloofde dus een uitdagende avond te worden.

Nadat plaatsvervangend teamcaptain Marnix van der Zalm ons welkom had geheten en de loting was verricht (Ricardo lootte zwart voor zichzelf) konden alle spelers hun tegenstanders opzoeken en werden de klokken in werking gesteld.

Hans speelde op bord 3 met zwart tegen zijn oud-teamgenoot Marnix van der Zalm. Beide spelers lieten er geen gras over groeien, maar gedurende de partij ontstond er een mogelijke zettenherhaling. Er werd door beide spelers vervolgens een rondje langs de borden gedaan. Voor Hans was het duidelijk. Henrik stond een kwaliteit voor, Jos en Ricardo gelijk. Hans koos voor de zettenherhaling. Marnix ging er vervolgens verrassend in mee. Het eerste resultaat was dus een feit. Later bleek Hans in de analyse misschien iets beter te staan, maar goed daar zijn analyses voor.

Tussenstand 0,5 – 0,5

Jos speelde op bord 2 met wit tegen de zeer sympathieke Tom Piceu. Hoewel Tom een IM is staat Tom bij ons beken als GM. De 'Goedmoedige Meester’.  In de KNSB-wedstrijd van dit seizoen tussen SKS 1 – HWP 2 speelden beide spelers ook al eens tegen elkaar. Toen won Jos. Dit verlies werd zeer sportief opgenomen door Tom. Terug naar de wedstrijd. Dit keer namen beide spelers weinig risico’s en speelden ze een zeer correcte partij. Een partij waar niks op af te dingen was. Remise was de enige juiste uitslag.

Tussenstand 1 - 1

In een spannende positionele partij wist onze kopman Ricardo met zwart een knappe remise af te dwingen tegen het jeugdige HWP-talent  Elias Ruzhansky. Het was een  solide partij van beide spelers, waarbij Ricardo met zijn kenmerkende positionele stijl zorgvuldig manoeuvreerde  en geen zwakke plekken in zijn stelling toeliet. Elias probeerde het initiatief te grijpen en bouwde geduldig aan zijn stelling, maar Ricardo bleef kalm onder de druk en vond de juiste zetten om zijn stelling in evenwicht te houden. Er ontstond een dynamisch middenspel, maar beide spelers namen geen onnodige risico’s. In het eindspel leek Elias nog een klein voordeeltje te krijgen, maar Ricardo toonde zijn vastberadenheid en goede techniek door steeds de juiste verdediging te vinden. Het remiseaanbod van Ricardo werd in eerste instantie nog afgeslagen door Elias, maar niet veel later bood zijn tegenstander alsnog remise aan. Zodoende werd na een goede partij van beide spelers de vrede getekend. Een knappe prestatie van Ricardo, die met zwart tegen een sterke tegenstander een solide half punt binnenhaalde!

Tussenstand 1,5 – 1,5.

Henrik was nog als laatste bezig tegen de meest ervaren speler van HWP, Gert van Rij. Henrik speelde met de witte stukken tegen de Scandinaviër van Gert. Lang was het een onneembaar fort, maar door een onnauwkeurigheid van Gert won Henrik een kleine kwaliteit. De partij was nog lang niet gespeeld, want zwart vond lange tijd de meest nauwkeurige verdediging. Na een verkeerde passieve manoeuvre met het Paard en een foute zet van de Dame kwam Gert in de problemen. Het eindspel wat ontstond was gewonnen voor Henrik, maar door enkele onnauwkeurigheden kreeg Gert 1 kans op remise. Mogelijk door de tijdnoodfase zag Gert dit over het hoofd en niet veel later stortte de zwarte stelling in elkaar en kon Henrik op de 65^e zet de felicitaties in ontvangst nemen.

Eindstand 1,5 – 2,5

In de bekerfinale zal Denk en Zet uit Scherpenisse onze tegenstander zijn.

Door Johanna Brouwer

Vol goede moed togen we op vrijdag de dertiende naar Middelburg voor de uitwedstrijd tegen het hoofdstedelijke B-team. Vol goede moed want de ontmoeting met het A-team was immers op een geweldig knap gelijkspel uitgelopen. Dus dit moest toch ook wel lukken, hoewel onze samenstelling nu een stuk minder sterk was. Daar stond tegenover dat het Middelburgse B-team ook kwalitatief minder is dan het A-team.

Voor Joas Fontijn was het een bijzondere avond, want het werd zijn eerste wedstrijd voor een team. Helaas was Jeroen Frijhoff met wit een maatje te groot. Jeroen denderde met een paard de zwarte stelling binnen en won een toren. Daarna ging het van kwaad tot erger en de eerste nul was binnen. 1-0

Achter het eerste bord speelde Raymond van de Ven tegen Maarten Westerweele een damegambiet met het idee Maarten flink onder druk te zetten. Raymond won een pion en dacht te gaan winnen. Maar hij probeerde iets te krampachtig die pion voorsprong te verdedigen en dat bleek dus even later twee pionnen te gaan kosten. Raymond dacht nog een aantal leuke zetten te hebben en een kwaliteit te kunnen winnen, maar gaf hierdoor juist ruimte aan Maarten die zo een van zijn pionnen tot een dame kon bevorderen. Raymond gaf op met de gedachte dat zij die dan geen  geluk in het spel hebben dat dan wél in de liefde hebben, maar helaas, de volgende dag lag er geen enkele valentijnskaart van om het even welke wulpse schone in zijn  brievenbus. 2-0

Dan mijn eigen partij tegen Annelies Grijsbach die zwart had. Na mijn zesde zet had Annelies al een flinke stap richting de 4-0 kunnen zetten (zie diagram). 

Door eerst het paard op f3 te slaan en daarna de pion op d4. Maar ze sloeg meteen op d4 en zag na Dxd4 haar eigen paard van het bord verdwijnen. 2-1

Erik Bouman had zwart tegen Alex Jonkheer die bij Middelburg voor het B-team speelt.  Het ging best aardig, maar in een duel op de witte damevleugel, raakte Erik een kwaliteit achter. Alex buitte zijn voordeel zorgvuldig uit en won de partij. 3-1

Net geen bagel, maar de kans dat we nog bij de eerste drie eindigen is nu wel verkeken.

Souburg heeft een solide overwinning geboekt op Zierikzee in de ZSB-bekercompetitie. Het was voor Souburg de eerste keer in 3 jaar dat de club zich plaatste voor de volgende ronde

Na dik een uur spelen won ik een stuk, maar moest deze niet veel later teruggeven aan mijn tegenstander. Wel had ik nog steeds een voordelige stelling op het bord. Na nog een blunder van mijn tegenstander moest hij opgeven.

Vervolgens duurde het meer dan uur voor er weer een score te noteren viel. Vincent die op bord 4 met de witte stukken speelde won in de opening al snel een pion. Vervolgens pakte hij het initiatief en veel ruimtevoordeel. Na een mooie aanval van Vincent kon zijn tegenstander nog net mat voorkomen, maar hij moest hiervoor wel de kwaliteit en een hele rits pionnen geven. Niet veel later kon Vincent het volle punt noteren. Een puike overwinning van Vincent.

Hans speelde op bord 2 tegen Martin Krijger, de veelvoudig clubkampioen van Zierikzee. Hans had een pion voorsprong en een plusje wat hij gedurende de partij koesterde. Naarmate de partij vorderde werden veel stukken geruild. Uiteindelijk hadden beide spelers nog een paard en diverse pionnen. De extra pion van Hans gaf uiteindelijk de doorslag. Hierdoor werd Hans de matchwinnaar van Souburg.

Met de zege al op zak was alleen René nog aan het ploeteren. Hij wilde er nadien niet teveel woorden aan vuil maken, maar kort samengevat: De witlof was heerlijk, winst gemist en verlies ontlopen. De avond werd dus afgesloten met remise. Zo werd de eer toch nog gered door de teamcaptain van Zierikzee Aloys Kersten.